Od 1893 był członkiem Ligi Narodowej. Wchodził w skład jej Komitetu Centralnego (1896–1905, 1910–1913), Komitetu Krajowego (1893–1906) i Rady Głównej (1913). Był także kierownikiem Ligi Narodowej na Królestwo Polskie oraz jej komisarzem na Warszawę (do 1902) i z tej racji brał udział w jej corocznych zjazdach. Jako delegat Komitetu Centralnego Ligi Narodowej do spraw kresów północno-wschodnich założył koło Ligi w Wilnie (1897). Redagował wydawaną w Opolu „Pochodnię”, pismo informacyjne dla zaboru rosyjskiego (1899–1900). Uczestniczył w zebraniu założycielskim Towarzystwa Oświaty Narodowej (1899) i wszedł w skład jego pierwszego Koła Głównego (zarządu)Tadeusz Wolsza, Towarzystwo Oświaty Narodowej (1899-1905), w: Kwartalnik Historyczny, 1987, nr. 2, s. 89.. W 1900 przystąpił do spółki, która zakupiła kopalnię „Niwka” w Sosnowcu i został jej administratorem. W jego ówczesnym mieszkaniu mieścił się skład nielegalnych druków. Działał też w Towarzystwie Opieki nad Unitami.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Teofil Waligórski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.