thumb|Widok z okolic przełęczy Tende - Paul Huet 1849 r.

Przełęcz Tende (fr. Col de Tende, wł. Colle di Tenda) – przełęcz na wysokości 1871 m n.p.m., na granicy Francji i Włoch. Równoleżnikowo oddziela Alpy Liguryjskie od Alp Nadmorskich. Od północnej strony opada spod niej dolina rzeki Vermenagna w regionie Piemont, od południowej - dolina rzeki Roya w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże.

Przez długi czas przełęcz występowała jako col de la Corne (łac. Corneum) wzmiankowane było już w 906 r.). Nazwa obecna zaczęła się upowszechniać dopiero w XIX w..

Historia Szlak przez przełęcz, łączący wybrzeże Morza Śródziemnego przez dolinę rzeki Roya z doliną Padu, znany był już w starożytności. Od średniowiecza była to ruchliwa droga, którą przemierzały karawany zwierząt jucznych, niosących głównie śródziemnomorską sól do Piemontu. W XVI w. wielokrotnie przemierzały ją armie cesarskie, francuskie, sabaudzkie i in. Pod koniec tego wieku drogę poszerzono do tego stopnia, że stała się dostępna w ograniczonym zakresie dla ruchu kołowego (głównie dla rozwijającej się artylerii). W 1614 r.