W pierwszej połowie lat 80. XIX w. w rejonie przełęczy powstał włoski system obronny, skierowany przeciwko Francji, składający się z sześciu fortów: Fort Central (1920 m n.p.m., położony nad samą przełęczą);
Fort de la Marguerie (1842 m n.p.m.);
Fort Tabourde (1970 m n.p.m.);
Fort Pernante (2017 m n.p.m.);
Fort de Giaure (2254 m n.p.m.);
Fort Pépin (2260 m n.p.m.). We wrześniu 1947 r. wejście w życie pokoju paryskiego spowodowało przesunięcie granicy francusko-włoskiej na północ w taki sposób, że sama przełęcz wraz z dawnymi fortami znalazła się w granicach Francji.
Tunel drogowy pod przełęczą o długości 3 172 m oddano do użytku w 1882 r. Od wlotu po stronie włoskiej na wysokości 1 321 m n.p.m. opada w kierunku wlotu po stronie francuskiej na wysokości 1 280 m n.p.m. Droga jest częścią trasy E74, oznaczona jako włoska droga krajowa SS20 i francuska droga departamentalna D6204 (do 2005 jako krajowa N204). Aktualnie (2019 r.) trwa budowa drugiej nitki tunelu.
Tunel kolejowy o długości 8 099 m drążono przez 8 lat i oddano do użytku w roku 1898.