Ten model dobrze tłumaczy powstawanie częstoskurczu przedsionkowo-komorowego węzłowego (obecność dwóch dróg - szybko i wolno przewodzącej w łączu przedsionkowo-komorowym) oraz nawrotnego częstoskurczu przedsionkowo-komorowego w przebiegu zespołu preekscytacji (dwie drogi o różnych właściwościach: droga dodatkowego przewodzenia i łącze przedsionkowo-komorowe).
Fala nawrotna na podłożu czynnościowym (ang. functional reentry) - w tym modelu nie ma dwóch oddzielnych z anatomicznego punktu widzenia struktur, fala nawrotna może powstać w przylegających do siebie włóknach mięśnia sercowego. Muszą się one jednak różnić od siebie prędkością przewodzenia impulsu i długością okresu refrakcji. Ten model tłumaczy powstawanie arytmii nawrotnej - częstoskurczu komorowego w sercu które przebyło zawał. W sercu takim występują obszary blizny pozawałowej (komórki martwe, bez jakiejkolwiek czynności elektrycznej) oraz odległe od miejsca objętego zawałem obszary zdrowego mięśnia (z szybkim przewodzeniam i niezmienioną refrakcją). W miejscach przylegających bezpośrednio do blizny znajdują się obszary mięśnia serca zwane strefą graniczną (ang. borderline zone). Stanowiące ją komórki mięśnia sercowego nie uległy martwicy, ale są przewlekle niedokrwione.