thumb|Walerian Magni, ok. 1624, Muzeum Narodowe w Warszawie Walerian Magni, także Valerian von Magnis, właśc. Maximilian Magnis (ur. 15 października 1586 w Mediolanie, zm. 29 lipca 1661 w Salzburgu) – prowincjał austriacko-czeskiej prowincji zakonu kapucynów, dyplomata cesarski, uczony, bliski współpracownik kardynała Harracha.
Życiorys Pochodził z włoskiej rodziny kupieckiej, która osiadała w Monarchii Habsburskiej. Jego rodzicami byli: Constantin von Magnis (1527–1606), członek tajnej rady cesarskiej w Wiedniu oraz Octavia (ok. 1562–po 1616), córka Giovanni Paolo Carcassoliego. W 1588 rodzina ta przeniosła się na stałe do Pragi.
Maximilian von Magnis wstąpił w 1602 w Pradze do zakonu kapucynów przyjmując imię Waleriana (Valerianus a Milano). Następnie studiował teologię, po której ukończeniu otrzymał święcenia kapłańskie. Pracował następnie jako wykładowca oraz znany był jako świetny kaznodzieja. W swoich wykładach i kazaniach często odwoływał się do nauk filozoficznych. Wkrótce z woli cesarza został prowincjałem swojego zakonu w Austrii i w Czechach. Pełnił także funkcję doradcy wielu książąt niemieckich i władców europejskich, wśród których był król Polski Zygmunt III Waza. W 1621 cesarz Ferdynand II Habsburg wysłał go z misją dyplomatyczną do Francji.