W lipcu 1647 demonstrował przed Władysławem IV i Marią Ludwiką doświadczenie TorricellegoMichał Baliński, Pisma historyczne, Tom 4 Warszawa 1843, s. 7 - 9.. W liście z 28 listopada 1647 r. król prosił papieża, aby stanowisko kardynała opróżnione po rezygnacji Jana Kazimierza powierzyć WalerianowiBiblioteka warszawska, Tom 5 Warszawa 1859, s. 378. Vetera monumenta Poloniae et Lithuaniae gentiumque finitimarum historiam illustrantia maximam partem nondum edita ex tabularis Vaticanis deprompta collecta ac serie chronologica disposita. T. 3, 1585-1695 Rzym 1863, nr 418, s. 448n..

Od lat 50. XVII w. wrócił do Pragi, zostając ponownie wykładowcą na tamtejszym uniwersytecie. Należał przy tym do krytyków jezuitów, pisząc pisma przeciwko nim, za co został uwięziony w Wiedniu w 1661. Ze względu na jego osiągnięcia na forum dyplomatycznym został zwolniony z więzienia. Przeniósł się do Salzburga, gdzie niedługo potem zmarł.