thumb|Grób Henryka i Antoniego Elzenbergów na cmentarzu Powązkowskim Henryk Józef Maria Elzenberg (ur. 18 września 1887 w Warszawie, zm. 6 kwietnia 1967 tamże) – polski filozof i aforysta. Zajmował się głównie etyką, estetyką, aksjologią oraz historią filozofii.
Życiorys Jego ojciec (Henryk Elzenberg, syn Jakuba) był prawnikiem, czynnym członkiem warszawskiej grupy pozytywistycznej oraz redaktorem pism „Niwa” i „Gazeta Handlowa”. Matka, Maria, z domu Olędzka, była założycielką pierwszej w Warszawie czytelni prowadzonej przez kobietę. Zmarła 11 października 1888 roku, wkrótce po narodzinach Henryka. Jego przyrodnim bratem był poeta i dramatopisarz – Juliusz Wirski.
W wieku lat dziewięciu (tzn. w 1896 roku) Henryk został wysłany przez ojca, w celu zdobycia edukacji, do Szwajcarii, gdzie przebywał głównie w Zurychu, Genewie i Trogenie. Ojciec chciał, by kształcił się na inżyniera, prędko jednak przeważyły humanistyczne i literackie zainteresowania przyszłego filozofa. Ponadto, pobyt poza krajem przyniósł bardzo wymierne korzyści językowe – Elzenberg opanował siedem obcych języków, w stopniu perfekcyjnym: łacinę, grekę, niemiecki i francuski, w stopniu bardzo dobrym angielski, włoski i sanskryt.