Arcybiskup Leoncjusz kontynuował wznoszenie na terenie Kraju Nadwiślańskiego cerkwi prawosławnych, przekształcił unickie seminarium duchowne w Chełmie w prawosławne, założył również monaster Narodzenia Matki Bożej w Leśnej i doprowadził do uzyskania przez inny klasztor, w Jabłecznej, statusu monasteru I klasy. Zainicjował wydawanie w Warszawie od 1877 pisma Chołmsko-Warszawskij Jeparchialnyj Wiestnik. W ramach reorganizacji eparchii podzielił ją na 18 dekanatów w miejsce dotychczasowych dwóchA. Mironowicz, Kościół prawosławny…, s.54. Jako arcybiskup warszawski Leoncjusz (Lebiedinski) uczestniczył w procesie nawracania na prawosławie unitów, w tym akceptował administracyjne zmuszanie ich do zmiany wyznania (czego nie popierał jego poprzednik)A. Mironowicz, Kościół prawosławny…, ss.52–55.
W 1882 stanął na czele synodalnej komisji ds. szkół parafialnychred. Ch. Timberlake, Religious and Secular Forces in Late Tsarist Russia, University of Washington Press, Seattle and London 1992, , s.190.
17 listopada 1891 został metropolitą moskiewskim.