Selim III (ur. 24 grudnia 1761, zm. 28/29 lipca 1808) – sułtan z dynastii Osmanów, panujący w latach 1789–1807.
Życiorys Był synem sułtana Mustafy III, wstąpił na tron po śmierci stryja Abdulhamida I.
W wyniku wojny z koalicją austriacko-rosyjską na mocy pokoju z Austrią w Sistowej (1791) dokonał korektury granicznej nad Dunajem, a w Jassach (1792) zrzekł się na rzecz Katarzyny II obszaru między Bohem a Dniestrem. W związku z wojną z Rosją (1788-92) otrzymał pomoc finansową od sułtana Maroka.
W latach 1792–96 przy pomocy specjalistów, inżynierów i oficerów europejskich przystąpił do realizacji kompleksowej reformy administracji państwowej i reorganizacji armii, tzw. Nızam-ı Cedid; odebrał timary i ziamety lennikom niewypełniającym swych obowiązków, wprowadził nowe podatki, powołał kasę skarbową gromadzącą fundusze na finansowanie reform, utworzył organ kontrolny, tzw. Radę Dwunastu, powołał stałą służbę dyplomatyczną, zainicjował budowę regularnych sił zbrojnych opartych na wzorach europejskich, zreorganizował flotę, zmodernizował uzbrojenie, nakazał przebudowę umocnień w cieśninach czarnomorskich;