Z drugiej strony było początkiem długiego okresu napięć węgiersko-wołoskich, które zakończyły się dopiero w roku 1344, kiedy Basarab posłał na dwór w Budzie swego syna Nicolae Alexandru jako zakładnika dobrej woli dla przywrócenia dobrosąsiedzkich stosunków.
Ze względu na swe zasoby finansowe Królestwo Węgierskie szybko odbudowało swe siły militarne, ale wkrótce (w roku 1337) znalazło się w konflikcie zbrojnym ze Świętym Cesarstwem Rzymskim. Przez cały też czas, dopóki sprawy sporne nie zostały rozwiązane na drodze dyplomatycznej, król Węgier był de jure suzerenem WołoszczyznyDjuvara, ss.190–195 – "...Basarab l-ar fi trimis prin 1343 sau 1344, pe fiul său Alexandru, asociat la domnie, pentru a restabili legăturile cu regele Ungariei, ...".
Przypisy
Bibliografia Juliusz Demel: Historia Rumunii, Ossolineum 1970. Neagu Djuvara: Thocomerius – Negru Voda. Un voivod de origine cumana la inceputurile Tarii Romanesti, Humanitas, Bucharest 2007, . Jan Długosz: Dziejów polskich ksiąg dwanaście, Tom III, Ks. IX, Kraków 1868. Matila Ghyka: A Documented Chronology of Roumanian History: from prehistoric times to the present day, Oxford 1941.
Kategoria:Bitwy w historii Rumunii Kategoria:Historia Węgier Kategoria:Bitwy w XIV wieku Kategoria:Wydarzenia 1330