Polikrates ( „potężny władca”)Πολυκράτης – tyran Samos w latach 537–522 p.n.e. Większość wiadomości o nim pochodzi z trzeciej księgi Dziejów Herodota.
Życiorys Młodość i przejęcie władzy Polikrates był synem Ajakesa, człowieka, który należał do samijskiej arystokracji (geomoroi) i prawdopodobnie w którymś momencie rządził wyspą. W młodości kształcił Polikratesa poeta Anakreont z Teos. Polikrates przejął władzę na Samos w czasie świąt ku czci Hery, patronki wyspy, przy pomocy kilkunastu hoplitów i swoich braci, Pantagnotosa i Sylosonta, z którymi krótko współrządził. Wspólne rządy skończyły się zabójstwem Pantagnotosa i wygnaniem Sylosonta, który znalazł schronienie na dworze Kambyzesa II – króla Persów.
Rozwój Samos i szczęście władcy Samos pod rządami Polikratesa stała się potęgą w basenie Morza Egejskiego dzięki zwycięskim wojnom z Miletem, Lesbos oraz sojuszom m.in. z faraonem Amasisem i tyranem Naksos Lygdamisem. W realizacji celów wojennych pomogła władcy jego flota, składająca się ze stu pentekonter, 40 trier oraz armia dysponująca m.in. tysiącem łucznikówN.G.L. Hammond: Dzieje Grecji. Warszawa: PIW, 1994, s. 250, 255-256., dokonujące wypraw na wyspy i miasta Jonii.