Zdaniem Mayi Kalev z magazynu Fact „pomimo swojej nazwy, Music... jest tak dojrzałą płytą, jak to tylko możliwe: dorosła medytacja nad dzieciństwem, poświęcona zabawie, naiwności i nostalgii, zabarwiona różową pastoralnością. Ale jest też diabolicznie subtelna, misterna i emocjonalnie dojrzała. To zaskakująco rzadkie w muzyce elektronicznej, której w większości zajmuje się raczej fizycznością tańca, intelektualnym ciężarem, czy przywoływaniem atmosfery, niż całościowym doświadczeniem”.
W ocenie Mike’a Divera z BBC Music Has the Right to Children to album „genialny sam w sobie, [w którym] wcześniejsze dokonania zostały przerobione tak, by pasowały do ówczesnego sposobu myślenia twórczego duetu (...) to rozkosznie spokojne aranżacje, które, gdy pozwolimy im się rozciągnąć do sześciu minut (An Eagle in Your Mind, Pete Standing Alone), zamykają słuchacza w głębokim i fantastycznym śnie. (...) W najbardziej otulającym wydaniu – Turquoise Hexagon Sun to chrzęszcząca rozkosz, a Open the Light to ambientowy amalgamat migotania i dronów”.
„Ogólnie rzecz biorąc, Music Has...