Historia Obraz został zamówiony przez Ludwika Sforzę ok. 1489 roku. Był to pierwszy obraz, który Ludwik zamówił u Leonarda. Obraz został namalowany około 1489–1490 roku. Portret trafił na własność Cecylii Gallerani. W 1492 roku wyszła ona za mąż za hrabiego Ludwika Bergaminiego. 26 kwietnia 1498 roku Izabela d’Este napisała list do Cecylii Gallerani z prośbą o wypożyczenie obrazu. Trzy dni później Cecylia odpowiedziała, że wyśle portret. Cecylia Gallerani pozostała właścicielką obrazu do swojej śmierci w 1536 roku. Po 1536 roku obraz pozostał w Mediolanie. Według relacji Carla Amortettiego, pracownika Biblioteki Ambrozjańskiej, w XVIII wieku obraz pozostawał w Mediolanie, w kolekcji markizów Bonasana. Obraz prawdopodobnie nie był szczególnie znany, gdyż nie zachowały się żadne opisy obrazu ani kopie.
Około 1800 roku obraz kupił książę polski Adam Jerzy Czartoryski. Nie wiadomo, od kogo Czartoryski kupił obraz ani gdzie doszło do transakcji. Polski historyk sztuk Karol Estreicher podaje, że Czartoryski kupił obraz w Wenecji. Portret podarował swojej matce Izabeli. Obraz trafił do Domu Gotyckiego w Puławach. W XIX wieku w górnym lewym rogu obrazu został dodany błędny napis: LA BELE FERONIERE LEONARD D’AWINCI.