Opis konstrukcji thumb|„Örnen” w 1907 Okręty typu Örnen miały kadłub gładkopokładowy, z pionową dziobnicą (plan stoczniowy). Na dziobie i rufie były niewielkie nadbudówki. Na śródokręciu znajdowały się blisko siebie dwa pochylone kominy, a sylwetkę uzupełniały dwa pochylone maszty. Na dachu nadbudówki dziobowej i rufowej były platformy dla reflektorów bojowych. Między sponsonami dział kalibru 57 mm rozciągały się nadburcia. Kadłub dzielił się na siedem przedziałów wodoszczelnych. Okręty miały lekkie opancerzenie, o grubości do 40 mm w rejonie siłowni, maszyny sterowej i sterówki.

Kadłub był długości całkowitej 69,2 m i 67,17 na konstrukcyjnej linii wodnej (dla dwóch ostatnich jednostek odpowiednio 72,9 i 70,7 m) oraz szerokości całkowitej 8,2 m. Wyporność standardowa wynosiła 800 i 814 ton, zanurzenie maksymalne 3,2 i 3,3 m.