Piotr Adamczyk, Wanda Dybalska, Paweł Kocięba, Barbara Piegdoń, Krzysztof Uściński; rysunki satyryczne zamieszczał Tadeusz Kuranda, zajmował się również opracowaniem makiety i przygotowaniem do druku); po zmianie na stanowisku szefa Zarządu Regionu NSZZ „Solidarność” (Frasyniuka zastąpił na przełomie 1990/1991 Tomasz Wójcik) gazeta zaczęła być przez środowisko związkowe postrzegana jako „organ prasowy ROAD” i nie uzyskała zgody na kolportowanie jej w dolnośląskich zakładach pracy. Wkrótce z gazety odszedł Włodzimierz Suleja i przez pierwszą połowę 1991 na stanowisku redaktora naczelnego gazety był wakat; w tym czasie też sprzedaż dziennika była już znacznie niższa niż początkowo (szybko spadła z ponad 20 do ok. 10 tysięcy) i pomimo istnienia w nazwie określenia „dziennik” jego cykl wydawniczy wydłużono w kwietniu 1991 do tygodnika dodając do tytułu „Dziennik Dolnośląski” określenie „magazyn”.
W czerwcu 1991 redakcja była już pod silnym wpływem sympatyków i działaczy ZChN (trafili do niej m.in. Tadeusz Łączyński i Ryszard Czarnecki, ten drugi na stanowisko p.o. redaktora naczelnego, od lipca redaktora naczelnego).