Przed 1589 cały klucz białobocki: Białoboki, Ostrów, Wolica, część Dębowa, Mikulice, Rogóżno i Tarnawka zostały zakupione przez Konstantego Korniakta za sumę 100 tysięcy złotych. Starzechowscy byli u niego poważnie zadłużeni i trzymał on te dobra już wcześniej w dzierżawie.
W 1589 roku wieś należała już do Konstantego Korniakta (ojca), który płacił podatek zwany poborem od 4 i 1/2 łanu kmiecego, (co odpowiada powierzchni gruntów chłopskich przed parcelacją folwarku Lubomirskich w 1944 roku)
W samym środku doliny wsi Białoboki od strony zachodniej usytuowane jest wzgórze dość pokaźnych rozmiarów, na którym osadził swoje gniazdo rodowe Konstanty Korniakt.
W 1624 roku Tatarzy zniszczyli Białoboki wraz z zamkiem Korniaktów wybudowanym w 1609 roku. Od zadanych ran zmarł właściciel Konstanty Korniakt z Białobok (syn). Tatarzy stacjonowali w wąwozie w pobliskiej Wolicy – w wałach i urządzili tam magazyn broni zwany zwolicą. W sąsiedniej wiosce Urzejowice miał swoją bazę wódz tatarski, skąd robił wypady na sąsiednie wsie i zamek Korniaktów.