We wrześniu 1980 została członkinią NSZZ „Solidarność”. Redagowała biuletyn informacyjny „Solidarności” Regionu Mazowsze, a następnie czasopismo „Niezależność”, od marca 1981 została sekretarzem redakcji tego pisma. Po wprowadzeniu stanu wojennego ukrywała się, organizując struktury podziemnej „Solidarności”. Była czołową współpracowniczką, a później członkinią Regionalnej Komisji Wykonawczej NSZZ „Solidarność” Region Mazowsze i Tymczasowej Komisji Koordynacyjnej. Razem z Heleną Łuczywo i Zbigniewem Bujakiem współorganizowała ogólnokrajową centralę podziemia (była m.in. główną opiekunką ukrywających się Zbigniewa Bujaka i Wiktora Kulerskiego, koordynatorką łączności, organizatorką spotkań działaczy podziemia). Od 27 października 1982 była rozpracowywana przez Wydział III-2 Komendy Stołecznej Milicji Obywatelskiej (kryptonim Mała/Ewa).
Została aresztowana w maju 1986, była przetrzymywana w Areszcie Śledczym Warszawa-Mokotów. Została zwolniona we wrześniu tego samego roku na mocy amnestii. Została następnie członkinią jawnej już RKW Mazowsze. W latach 1988–1989 w ramach stypendium przebywała na Uniwersytecie Bostońskim.