Działalność powojenna Latem 1945 przeszedł przeszkolenie na kursie radarowym w Portsmouth i ratunkowym w Londynie. W sierpniu objął stanowisko wykładowcy Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej, a w styczniu 1946 wyznaczony został na pierwszego zastępcę komendanta Obozu Ćwiczebnego ORP „Bałtyk” w Okehampton i pozostał na tym stanowisku do końca marca. W kwietniu wstąpił do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia, obejmując w nim (od stycznia 1947 stanowisko kierownika Biura Historycznego Marynarki Wojennej, które zajmował do 1949. W tym okresie – w ramach komisji historycznej przy Sztabie Głównym Polskich Sił Zbrojnych w Londynie – opracował wraz z kmdr. ppor. Wacławem Tymem opis przebiegu działań na Bałtyku i Wybrzeżu w 1939. W 1948 prezydent RP na uchodźstwie August Zaleski powołał go do Kapituły Orderu Wojennego Virtuti Militari.
Po rozwiązaniu Biura od 1949 jako przedstawiciel Marynarki Wojennej pracował w Instytucie Historycznym im. gen. Sikorskiego nad dziejami PSZ na Zachodzie. Od 1967 do 1972 był dyrektorem Instytutu Polskiego i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie, a następnie do 1976 wiceprezesem zarządu Instytutu. W tym czasie całkowicie poświęcił się pracom nad historią II wojny światowej.