Urszulę) zaginął.
Godne uwagi są renesansowe portale: południowy portal wejściowy, portal prowadzący do zakrystii i fragment portalu w zachodniej partii wnętrza. Bogato dekorowana, kamienna ambona pochodzi z 1526. Na schodach wejściowych prowadzących do jej kosza ukazani są Ojcowie Kościoła. Kosz ambony zdobią wyobrażenia autorów Listów Apostolskich. Obok czterech ewangelistów przedstawionych wraz ze swymi atrybutami widnieje również Mojżesz z tablicami Dekalogu. Wielki ołtarz główny (z 1662) w prezbiterium oraz wszystkie empory pochodzą z czasów, gdy katedra służyła jako kościół dworski i zamkowy (lata 60. XVII w.). Południowa empora, na którą można się dostać jedynie poprzez kręcone schody, zbudowane jeszcze w epoce renesansu, służyła prawdopodobnie jako galeria dla śpiewaków i muzykantów.
Do wyposażenia katedry należą poza tym cenne nagrobki i epitafia, wśród których wyróżnia się pokryty pełnofiguralną rzeźbą grobowiec matki z dzieckiem z 1380 i epitafium magdeburskiego mistrza z 1620. Dwie pochodzące z 1523 tablice wotywne informują o przebudowie katedry przez kardynała Albrechta von Brandenburg.