1 czerwca 1921 służył w składzie amunicji 6 Armii, a jego oddziałem macierzystym był 5 dywizjon artylerii ciężkiej. W 1922, jako oficer rezerwy posiadał przydział do 6 pułku artylerii ciężkiej we Lwowie. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 475. lokatą w korpusie oficerów rezerwy artylerii. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 3 pułku artylerii polowej Legionów w Zamościu. W 1924 został przydzielony w rezerwie do 24 pułku artylerii polowej w Jarosławiu.
W latach 1924–1939 był radnym Rady Powiatu pracując w jarosławskim magistracie jako referent ds. wojskowych.
Pod koniec sierpnia 1939 roku wobec zagrożenia wojennego został powołany do 24 pułku artylerii lekkiej w Jarosławiu wchodzącego w skład 24 Dywizji Piechoty. W pierwszych dniach września opuścił Jarosław i przeszedł wraz ze swoim pułkiem szlak bojowy od Tarnowa do Lwowa, tocząc zacięte walki w rejonie Zakliczyna, Birczy, Rzęski Ruskiej. 19 września w rejonie Tarnopola, oddziały polskie zostały zatrzymane przez wojska sowieckie. Został osadzony wraz z innymi oficerami w obozie w Kozielsku. Między 9 a 11 kwietnia 1940 został zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940 roku.