Karbaminiany Odkrycie karbaminianów jako źródła azotu znacznie rozszerzyło możliwości aminohydroksylacji Sharplessa – o styreny i terminalne alkeny. Stosuje się np. karbaminian etylu, , lub karbaminian 2-(trimetylosililo)etylu. Przy użyciu tego ostatniego zaobserwowano najlepszą wydajność, enancjo- i regioselektywność oraz szybkość reakcji przy znacznie mniejszym zużyciu katalizatora. Grupy ochronne pochodzące od karbaminianów można odblokować w stosunkowo łagodnych warunkach.
Amidy Amidy w reakcji aminohydroksylacji Sharplessa dają rezultaty zbliżone do karbaminianów. Do ich zalet zalicza się potrzebę użycia tylko jednego ekwiwalentu N-haloamidu, co ułatwia odizolowanie głównego produktu z mieszaniny poreakcyjnej. Najczęściej używa się odczynników takich jak litowa sól lub .
Heterocykliczne aminy Do aminohydroksylacji Sharplessa sukcesywnie udało się wykorzystać także pochodne adeniny oraz heterocyklicznych pochodnych pirymidyny jako źródła azotu.
Alternatywne chiralne ligandy Struktura cząsteczki ligandu składa się z dwóch części: i arylowej podstawy połączone ze sobą grupą eterową.
Na część chiralną ligandu składają się zwykle (DHQ) lub (DHQD).