W 1167 odbył się ślub córki Eleonory Matyldy z Henrykiem Lwem, księciem saskim i bawarskim. Wkrótce po wyjeździe córki do Niemiec Eleonora przewiozła swój majątek ruchomy z Anglii do Argentan. Król spędził tam święta Bożego Narodzenia, jednak od tego czasu małżonkowie postanowili żyć osobno. Niedługo po świętach, bez sprzeciwu męża, Eleonora wyjechała do Poitiers. Henryk dał jej nawet eskortę, gdyż jej droga wiodła przez ziemie zbuntowanej rodziny Lusignanów. Przydzielił jej także swojego rycerza, Patryka, hrabiego Salisbury. Kiedy Patryk zginął w zasadzce, Eleonora rozpoczęła osobiste rządy w Akwitanii. Dwór akwitański pod rządami Eleonory przeżywał swój renesans. Kwitła poezja i muzyka, narodziło się pojęcie miłości dworskiej. Wszystko to działo się z dala od poczynań jej męża.
Małżeństwo z Henrykiem było burzliwe, ale sama Eleonora powiedziała o nim: Moje małżeństwo z Henrykiem było szczęśliwsze niż z Ludwikiem. Henryk i Eleonora pozostali w przyjaznych relacjach, które popsuły się dopiero w nadchodzących latach, kiedy dorośli synowie Henryka i Eleonory, zawiedzeni brakiem realnej władzy, zaczęli buntować się przeciw ojcu.
Bunt i uwięzienie