Andriej Dmitrijewicz Archipow, ros. Андрей Дмитриевич Архипов (ur. w Jałcie, zm. 1 maja 1979 w KaliforniiПоследний бой. Кто освободил Прагу?) – rosyjski wojskowy (pułkownik), emigracyjny działacz wojskowo-polityczny i publicysta, dowódca 2 kompanii, a następnie batalionu szkoleniowego szkole propagandystów ROA, dowódca 1 Pułku Piechoty 1 Dywizji Piechoty Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji podczas II wojny światowej.
Życiorys Ukończył gimnazjum w Jałcie, zaś 14 października 1914 r. . Służył w stopniu podporucznika w sztabie Moskiewskiego Okręgu Wojskowego. 2 stycznia 1915 r. odkomenderowano go do 270 Gatczyńskiego Pułku Piechoty. Objął dowodzenie 16 kompanii. W kwietniu trafił do szpitala na leczenie, po czym powrócił do służby w 151 Piatogorskim Pułku Piechoty. 22 września został ranny. Odznaczono go Orderem Św. Anny 4 klasy. Na początku 1918 r. wstąpił do Armii Ochotniczej gen. Antona I. Denikina. Dowodził 3 Pułkiem Piechoty 1 Oficerskiej generała Markowa Dywizji. Doszedł do stopnia pułkownika. W połowie listopada 1920 r. wraz z wojskami Białych został ewakuowany z Krymu do Gallipoli. Na emigracji zamieszkał w Paryżu. W 1924 r. wstąpił do Rosyjskiego Związku Ogólnowojskowego (ROWS). Ukończył wyższe kursy wojskowo-naukowe prowadzone przez gen. Nikołaja N. Gołowina.