W drodze przez Ocean Atlantycki ku Przylądkowi Dobrej Nadziei „Pałładzie” towarzyszył zakupiony w Wielkiej Brytanii specjalnie na potrzeby ekspedycji szkuner „Wostok” o pomocniczym napędzie parowym, dowodzony przez kapitan-lejtnanta Woina Rimskiego-Korsakowa. Po 78 dniach sztormowej żeglugi okręty przybyły do Simonstad w Kolonii Przylądkowej. Kolejny miesiąc postoju w False Bay załogi wykorzystały na przygotowanie się do dalszego rejsu przez Ocean Indyjski oraz wyprawy na brzeg i w głąb lądu, podczas których zebrano okazy miejscowej flory i fauny. W dalszą drogę misja wyruszyła roku. 5800 mil morskich dzielące Przylądek Dobrej Nadziei od Cieśniny Sundajskiej „Pałłada” pokonała w ciągu 32 dni, udowadniając swoje doskonałe właściwości żeglugowe. Tym niemniej ciężkie sztormy panujące na oceanie spowodowały szereg uszkodzeń okrętu, co spowodowało, że Putiatin wysłał do Petersburga depeszę, prosząc o przysłanie do jego dyspozycji nowo zbudowanej fregaty „Diana”. Po drodze misja zawinęła na Jawę i do Singapuru. roku „Pałłada” dotarła do Hongkongu, gdzie ponownie spotkała się z „Wostokiem”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pałłada (1832) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.