Do samozapylenia dochodzi pod koniec kwitnienia, gdy nie dojdzie do zapylenia krzyżowego, rzadko (u gatunków strefy umiarkowanej półkuli północnej, w tym występujących w Polsce przedstawicieli rodzaju) wykształcają się kwiaty klejstogamiczne – do zapylenia dochodzi w kwiecie zamkniętym w pąku. Na ogół jednak kwiaty rosiczek zapylane są przez owady. Zapach je wabiący wydzielany jest przez pyłek i u nielicznych tylko gatunków jest on wyczuwalny dla człowieka. Nie jest wydzielany nektar. Zapylaczami są bardzo różnorodne owady, głównie: błonkoskrzydłe (zwłaszcza smuklikowate), muchówki (zwłaszcza bzygowate), chrząszcze. Dla różnych gatunków rosiczek potwierdzono, że owady zapylające rzadko są ich ofiarami.