Większość z nich wchodzi w fazę spoczynku tworząc specyficzne organy przetrwalne w niekorzystnym do wegetacji okresie suchym lub zimie – mające postać pąków przetrwalnych lub silnie zredukowanych, przetrwalnych rozetek liściowych. Czas życia poszczególnych roślin wynosić może dziesiątki lat (w przypadku D. erythrorhiza stwierdzono wiek ponad 50 lat). Wzrost rosiczek jest generalnie wolny, co wynika z zajmowanych przez nie siedlisk ubogich w substancje odżywcze i mineralne.
Europejskie rosiczki tworzą pod koniec okresu wegetacji szczytowe pąki przetrwalne w środkowej części rozetek, chronione okrywą z nasad liści. Po zimie z pączków tych rozwija się nowy pęd rosnący w górę, który po osiągnięciu powierzchni darni mszystej wytwarza nową rozetkę liściową. Zeszłoroczne rozetki, przerośnięte zwykle przez torfowce, ulegają rozkładowi.