Aby wytrwać w takiej wstrzemięźliwości, trzeba powołania, za: .
Członkowie Eleusis Do bardziej znanych elsów należeli: Maksymilian Basista, Ignacy Buła, Jan Dziuba, Jerzy Grodyński, Józef Kostrzewski, Ignacy Kozielewski, Feliks Łatka, Andrzej Małkowski, Wiktor Mandrysz, Maksymilian Piełka, Stanisław Pigoń (przewodniczący Eleusis w Wilnie), Józef i Wilhelm Połomscy Tadeusz Strumiłło,
a z kobiet: Olga Drahonowska Jadwiga Falkowska.
Członkowie Eleusis mieli duży wpływ na oblicze ideowe tworzącego się w latach 1910–1911 harcerstwa (polskiej odmiany skautingu). To za sprawą instruktorów pochodzących z Eleusis wprowadzono zapis w 10. punkcie polskiego Prawa Harcerskiego: Harcerz (...) nie pali tytoniu, nie pije napojów alkoholowych, który jakkolwiek jest ewenementem w skali światowego ruchu skautowego, pozostaje zbieżny z opinią twórcy skautingu Roberta Baden-Powella dotyczącą szkodliwości alkoholu i jego zaleceniami niepalenia przez skautów tytoniu.