W 1055 r. Andrzej założył klasztor Benedyktynów w Tihany nad Balatonem.
Kryzys sukcesyjny W 1057 r. Andrzej koronował na króla swojego pięcioletniego syna, Salomona. Wywołało to ostrą reakcję księcia Béli, który spodziewał się, że to jego władca wyznaczy na swojego następcę. Rozgniewany brat Andrzeja opuścił dwór. We wrześniu 1058 r. Andrzej I odbył w Marchfeld spotkanie z nowym niemieckim władcą Henrykiem IV. Zawarli oni między sobą pokój formalnie kończący wojnę rozpoczętą za panowania Henryka III, który przypieczętowały zaręczyny Salomona z siostrą Henryka, Judytą Szwabską.
Po zawarciu pokoju z Cesarstwem Andrzej usiłował nakłonić swojego brata, aby zaakceptował Salomona jako następcę tronu. Na nic zdała się jednak ta perswazja. Książę Béla udał się do Polski celem uzyskania pomocy przeciwko swojemu bratu.
Kiedy Andrzej dowiedział się o zamiarach Béli wysłał swoją rodzinę do Austrii i zaczął przygotowywać się do wojny. Wkrótce potem Béla wspierany orężnie przez polskie wojska powrócił na Węgry i odniósł zwycięstwo nad bratem w bitwie pod Mosony. Andrzej próbował uciec do Austrii, ale spadł z konia podczas bitwy na przełęczy Theben.