Pierwsze jednostki hiszpańskie dotarły w rejon połowów 17 marca, co było dla rybaków sygnałem do wznowienia działalności. Przez kilka kolejnych dni okręty kanadyjskie i hiszpańskie blokowały wzajemnie swoje działania, szczęśliwie nie powodując incydentów zbrojnych i żadnych strat. Nadchodzący sztorm spowodował przerwanie jakichkolwiek działań, wznowionych jednak 21 marca. Pięć dni później jeden z hiszpańskich patrolowców, działając na granicy kolizji, uniemożliwił Kanadyjczykom inspekcję na trawlerze. Od tej pory strona kanadyjska zaprzestała zatrzymywania jednostek rybackich, skupiając się na niszczeniu im sieci, także przy użyciu materiałów wybuchowych. Ostatnia taka akcja miała miejsce 6 kwietnia.
Hiszpania zareagowała bardzo gwałtownie na próby ograniczania działalności swoich rybaków. Spektakularne było przywrócenie wiz dla obywateli Kanady, poza tym rząd hiszpański zwrócił się do Unii Europejskiej o wprowadzenie sankcji gospodarczych, co jednak spotkało się z oporem innych państw (spowodowanych głównie ich niekorzystnym bilansem handlowym z Kanadą, co przyniosłoby większe straty gospodarce unijnej). Także Wielka Brytania i Irlandia, oskarżające rybaków hiszpańskich o łamanie przepisów połowowych na ich wodach terytorialnych, nie zgodziły się na poważniejsze restrykcje wobec Kanady, grożąc wetem.