Choć pensja Braille’a wynosiła tylko 300 franków rocznie, udawało mu się pomagać biedniejszym uczniom. W 1833 r. awansował na profesora. Był osobą erudycyjną, sumienną, cierpliwą i posiadającą znakomite zdolności dydaktyczne. Jego lekcje, jak wspomina niewidomy biograf Hipolit Coltat, były zawsze doskonale przygotowane i stanowiły przyjemność dla wszystkich. Uczniowie z niecierpliwością na nie czekali. Braille potrafił wzbudzić zainteresowanie przedmiotem, ożywić zajęcia, łącząc powagę tematu z dowcipem i lekką formą wykładu. Całe swoje życie poświęcał innym, czyniąc dobro.Ibid.
Braille zmarł na gruźlicę płucC. Michael Mellor 6 stycznia 1852 roku. 100 lat później, 20 czerwca 1952 r. ekshumowano jego szczątki z cmentarza w Coupvray. 22 czerwca jego prochy zostały przeniesione ze wszystkimi honorami do paryskiego Panteonu. Władze Coupvray nie zgodziły się jednak na całkowitą ekshumację. Na cmentarzu w rodzinnej wiosce pozostały jedynie jego ręce — te, które umożliwiły milionom niewidomych odkrycie magicznego świata słowa pisanego..
thumb|Grobowiec Braille’a w paryskim Panteonie