mały|Solid Artabasdesa Artabasdes – cesarz bizantyjski w latach 741–743. Był zięciem cesarza Leona III i szwagrem cesarza Konstantyna V. Razem z nim panował jako współcesarz jego syn Nicefor.
Chronologia buntu Większość źródeł mówi, w przeciwieństwie do Kroniki Teofanesa, która obok Historii syntomos jest najważniejszym źródłem do badania buntu Artabasdesa i datuje początek uzurpacji po czerwcu 742, o początku buntu bezpośrednio po śmierci Leona III (18 czerwca 741). Pominięcie Artabasdesa w Chronographikon syntomon Nicefora jest też zgodne z jego Historia syntomos w przedstawieniu go jako uzurpatora. Taką samą datę początku uzurpacji Artabasdesa, jaką podaje Teofanes, proponuje Petros z Aleksandrii (koniec IX wieku) w swoim Ekthesis chronon. Mówi on o pierwszym okresie panowania Konstantyna V trwającym rok i miesiąc, przy czym dochodzimy do lipca 742 roku. Jest spornym faktem, czy Petros jest pod wpływem Teofanesa, jak mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka, ponieważ pozostałe wzmianki nie są zgodne ze wzmiankami Teofanesa: tak jak źródłach orientalnych i Continuatio Hispana (mozarabska kronika z 754 roku) mówi on o tym, że po opuszczeniu Konstantynopola przez Konstantyna, Artabasdes panował jako uzurpator. Datuje on czas trwania uzurpacji na dwa lata a drugi okres panowania Konstantyna V na 32 lata, 2 miesiące i 26 dni.