Te liczby mogą się nie zgadzać. Wymienione źródła pozwalają wiec trochę inaczej jak dotychczas znane, określić początek uzurpacji jednoznacznie, nawet jeśli większość źródeł wymienia rok 741.
Polityka wewnętrzna Odnośnie do działań Artabasdesa w polityce wewnętrznej podczas jego uzurpacji, zachowały się skąpe informacje. Często dyskutowano przekaz Teofanesa i Nicefora o ponownym wystawieniu „świętych obrazów” w całym Konstantynopolu. Podczas swojej uzurpacji Artabasdes w swoim imieniu i w imieniu swojego syna i współcesarza Nicefora bił w Konstantynopolu monety.
Rodzina Ze związku Anną, córką Leona III miał dwóch synów: Nicefor, współcesarz w latach 742–743 Nicetas, strateg temu Armeniakon w latach 742–743
Bibliografia Ilse Rochow, Bemerkungen zur Revolte des Artabasdos aufgrung bisher nicht beachteter Quellen, „Klio” 68 (1986), z.1, s.191-197. Paul Speck, Artabasdos, der rechtglaubige Vorkamfer der gottlichen Lehren, Bonn 1981 (omówienia: W. T. Treadgold, "American Historical Review" 88 (1983), s. 94; W. Lackner, "Sudostforschungen" 42 (1983), 483-486; I. Rochow, "Byzantinoslavica" 44 (1983), 216-221; H. Kopstein, "Deutsche Literaturzeitung" 105 (1984), 273-276. Theophanis Chronographia, rec. C. de Boor, I, Leipzig 1883
Kategoria:Cesarze bizantyńscy Kategoria:Dynastia izauryjska Kategoria:Bizantyńscy uzurpatorzy