Wzmocniono całą konstrukcję, wyłożono płytami ceramicznymi posadzkę i na nowo zaaranżowano wnętrze, eksponując surowość kamienno-ceglanych ścian i wstawiając w okna witraże. W 1979 r. ponownie na wieży zawisły dzwony.
3 maja 1980 r., dekretem prymasa Stefana Wyszyńskiego, przywrócono rangę kościoła parafialnego. Proboszczem mianowano księdza Tadeusza Kościelnego. W sierpniu 1981 r. w salce na wieży odbyło się zebranie założycielskie inowrocławskiego Klubu Inteligencji Katolickiej. Na mocy decyzji Stolicy Apostolskiej z 10 kwietnia 2008 r. kościół podniesiono do rangi bazyliki mniejszej.
Architektura thumb|left|Plan wg stanu obecnego
thumb|left|Prezbiterium Kościół orientowany, murowany z ciosów granitowych (górne partie fasady zach. i wież z cegły), jednonawowy z wyodrębnionym, prostokątnym prezbiterium, zamkniętym półkolistą apsydą (obecna jest rekonstrukcją z lat 1900-1902). Od zachodu dwuwieżowy masyw zachodni z emporą między wieżami. Znaczna szerokość korpusu nawowego (ponad 12 m) oraz duża różnica szerokości między korpusem a prezbiterium doczekała się różnych wyjaśnień wśród badaczy. Jerzy Frycz zaliczył ten kościół do typu tzw.