I. Bezwzględny zakaz wyświęcania na kapłanów, albo wynoszenia na wyższe stanowiska kogokolwiek za pieniądze (symonia).
II. Zakaz przyjmowania do Wspólnoty Kościoła przez biskupa osób ekskomunikowanych przez innego biskupa.
III. Zakaz konsekracji biskupów wybranych niekanonicznie (inwestytura).
IV. Rozporządzenie wedle którego w zakresie sądu i władzy biskupa ma pozostawać troska o dusze i cały zarząd dobrami kościelnymi (inwestytura).
V. Unieważnienie święceń udzielonych przez herezjarchę Burdina (antypapieża Grzegorza VIII) oraz święceń udzielonych przez pseudobiskupów, których on wyświęcił.
VI. Zasada wedle której tylko prezbiter może zostać proboszczem, archiprezbiterem i dziekanem, a diakon – archidiakonem.
VII. Całkowity zakaz obejmujący prezbiterów, diakonów i subdiakonów dotyczący pożycia z konkubinami i żonami oraz zamieszkiwania z innymi kobietami, z wyjątkiem tych, z którymi, jedynie ze względu na konieczność, pozwolił mieszkać sobór nicejski (celibat).
VIII. Zakaz zarządzania dobrami kościelnymi przez świeckich, nadto nakaz zarządzania rzeczonymi dobrami przez biskupa (inwestytura).
IX. Zakaz zawierania związków małżeńskich między krewnymi (kazirodztwo).