thumb|Grób Mirosława i Ludwika Sawickich na cmentarzu Wojskowym na Powązkach Ludwik Sawicki (ur. 8 sierpnia 1893 w Warszawie, zm. 20 stycznia 1972 tamże) – polski archeolog samouk, specjalista z zakresu badań paleolitu, geomorfologii i stratygrafii plejstocenu.
Życiorys Urodził się 8 sierpnia 1893 w Warszawie, w rodzinie Ludwika, robotnika fabrycznego-metalowca, i Serafiny z Górniewiczów. Miał dwie siostry i brata. Niezbędne wykształcenie w zakresie szkoły średniej i wyższe zdobywał samodzielnie. W 1907 był współzałożycielem nielegalnego „Koła przyrodników z Woli”. W latach 1909–1912 pracował w Warszawskim Syndykacie Rolniczym jako praktykant biurowy. Od 1 stycznia 1913 do 15 lipca 1915 był kustoszem Muzeum Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego w Warszawie. W 1914 z ramienia Muzeum Archeologicznego Erazma Majewskiego w Warszawie przeprowadził samodzielne badania naukowe w okolicach Ostrołęki oraz we wsi Potyry w powiecie płońskim. Od lipca 1915 do czerwca 1916 przebywał na terenie powiatu wołożyńskiego, gdzie prowadził akcję ratowania zabytków kultury i sztuki. Następnie zajmował stanowisko zastępcy kierownika Wydziału Opieki nad Zabytkami Sztuki i Kultury przy Komitecie Polskim w Moskwie. Od września 1916 do sierpnia 1918 prowadził badania terenowe i gromadził zbiory etnograficzne w północnej Mongolii i Mandżurii.