Jeszcze w dniu egzekucji w kościele św. Marcina odbyło się żałobne nabożeństwo zamówione m.in. przez Bibiannę Moraczewską. Oprawę muzyczną zapewniła Izabela z Ponińskich Kurnatowska, a śpiewała Jeziorowska, siostrzenica Ryszarda Berwińskiego, skazana przez władze pruskie na sześć tygodni więzienia za odśpiewanie utworu Boże coś Polskę (mimo długotrwałych przesłuchań nie ujawniła nazwiska akompaniatorki). Samo nabożeństwo przekształciło się w manifestację patriotyczną. Przez dziesięciolecia od egzekucji miał w Poznaniu miejsce zwyczaj całowania topoli postrzelonych podczas egzekucji, jako relikwii narodowej. Obecnie drzewa te już nie istnieją. Nie istnieje również mogiła Babińskiego.
Upamiętnienie W latach 1919–1950 (oprócz okupacji niemieckiej) pozostawał patronem ulicy Solnej w Poznaniu na odcinku od Wolnicy do ul. Młyńskiej.
Przypisy
Bibliografia
Jerzy Maroń, Jacek Piotrowski, Marek Czapliński, Stanisław Rosik, Zbigniew Fras Słownik Encyklopedyczny. Historia Wydawnictwo Europa 1999.
Kategoria:Członkowie Towarzystwa Demokratycznego Polskiego Kategoria:Osoby skazane na karę śmierci w Niemczech Kategoria:Polacy we Francji 1795–1918 Kategoria:Straceni Kategoria:Urodzeni w 1812 Kategoria:Zmarli w 1847