Od końca XII wieku Hohenstaufowie musieli rywalizować o koronę cesarską z dynastią Welfów. Śmierć Konrada IV w 1254 rozpoczęła tzw. okres Wielkiego Bezkrólewia w Niemczech. Okres ten zakończył się dopiero w 1273 wybraniem Rudolfa I hrabiego Habsburga. Dynastia wygasła wraz ze śmiercią syna Konrada IV, księcia Szwabii i króla Sycylii Konradyna. Zginął w 1268 ścięty na rozkaz Karola I Andegaweńskiego, nowego władcy Sycylii i Neapolu.
Władcy Niemiec Konrad III król 1138–1152 Henryk (VI) Berengar koregent i król 1147–1150 Fryderyk I Barbarossa, król i cesarz 1155–1190 Henryk VI, król 1190–1197, cesarz 1191–1197 Filip Szwabski, król 1198–1208 Fryderyk II, król 1208–1250, cesarz 1220–1250 Konrad IV Hohenstauf, król 1237–1254 (w tym czasie jego ojciec Fryderyk II był cesarzem)
Książęta Szwabii Fryderyk I, panował w latach 1079–1105 Fryderyk II Jednooki panował w latach 1105–1147 Fryderyk I Barbarossa panował w latach 1147–1152 Fryderyk IV panował w latach 1152–1167 Fryderyk (V) panował w latach 1167–1170 Fryderyk V panował w latach 1170–1191 Konrad II panował w latach 1191–1196 Filip Szwabski panował w latach 1196–1208 Fryderyk II panował w latach 1212–1216 Henryk II panował w latach 1216–1235 Konrad IV panował w latach 1235–1254 Konrad V panował w latach 1254–1268