George Washington Pierce (ur. 11 stycznia 1872, zm. 25 sierpnia 1956) – amerykański fizyk, profesor fizyki na Uniwersytecie Harvarda oraz badacz w dziedzinie telekomunikacji.
Był synem hodowcy bydła z Teksasu. Uczęszczał do szkoły w Taylor oraz UT Austin, po czym od 1898 na stałe związał się z Uniwersytetem Harvarda. Właściciel 53 patentów, autor trzech innowacyjnych tekstów oraz wielu naukowych artykułów. Najbardziej znaczący okazał się opracowany przez niego jednostopniowy układ oparty na rezonatorze kwarcowym, który okazał się kamieniem milowym w dziedzinie telekomunikacji. Charles Süsskind powiedział o nim, że był “niezwykle ciepłym i zabawnym indywidualistą, bardzo szanowanym przez jego studentów”.
Życiorys Młodość G. W. Pierce urodził się 11 stycznia 1872 w Webberville. Na UT Austin jego mentorem był Alexander Macfarlane, z którym napisał artykuł do pierwszej serii Physical Review. Przed wygraniem w 1898 stypendium na Harvardzie Pierce w latach 1896-1897 nauczał w Dallas High School i był pracownikiem sądu w biurze sekretarza w Hrabstwie Bastrop. W 1900 pracą dyplomową na temat pomiaru długości fal krótkich zdobył tytuł doktora. Podczas kontynuowania swojej kariery naukowej w Europie spotkał Ludwiga Boltzmanna, a krótko po tym dostał propozycję wykładania na Harvardzie.