14 maja 1985 Jan Paweł II podczas wizyty w Maastricht w ramach pielgrzymki do Holandii podniósł kościół do rangi bazyliki mniejszej.
Architektura thumb|Widok na masyw zachodni od strony południowej. Po prawej kruchta mieszcząca Bergportaal Kompleks katedralny tworzą kościół i przylegające od strony północnej zabudowania monasterium kanonickiego skupione wokół czworobocznego wirydarza. Obecnie w monasterium mieszczą się m.in. skarbiec katedralny i kaplica św. Serwacego (dawny refektarz). Niemal w całości zachował się krużganek oraz północne wejście z przedsionkiem. W obecnej postaci zespół katedralny posiada cechy romańskie (głównie prezbiterium i masyw zachodni) oraz gotyckie (korpus nawowy z kaplicami i zabudowania monasterium kanonickiego).
Kościół jest trójnawową bazyliką z transeptem, prezbiterium (poniżej którego umieszczono kryptę) i dwuwieżowym masywem zachodnim. Druga para wież flankuje chór wschodni. Liczący osiem przęseł korpus nawowy posiada kaplice przylegające do naw bocznych. Główne wejście od strony południowej poprzedza gotycka kruchta przylegająca do nawy bocznej w sąsiedztwie z westwerkiem. Na zewnątrz zachowały się elementy romańskiej architektury. Wschodnia absyda podzielona jest na trzy strefy.