Artykulację ścian w dolnej strefie tworzą lizeny i ślepe arkady, powyżej znajdują się niższe arkady, z których trzy mają okna, a w górnej strefie mieści się galeryjka arkadowa. Podobny podział stref i artykulacja zostały zastosowane w wieżach wschodnich, przy czym w elewacjach drugiej kondygnacji ściany artykułowane są za pomocą dwóch podwójnych arkad.
Odmienną formę ma masyw zachodni, który składa się z trzech kondygnacji z umieszczonymi powyżej dwoma wieżami o dwóch kondygnacjach. Podobnie jak w części wschodniej, zastosowano gradację elementów architektonicznych z dołu ku górze. Ściany zdobią ślepe arkady wsparte na lizenach i biforia, z których część ma otwory okienne.
Nakryte sklepieniem kolebkowym (prezbiterium), krzyżowo-kolebkowym (masyw zachodni), sieciowym (nawa główna) i krzyżowo-żebrowym (nawy boczne) wnętrze zachowało częściowo swoją pierwotną architekturę z bogatą dekoracją rzeźbiarską, głównie z okresu późnego romanizmu i dojrzałego gotyku.