Wspierany był materialnie przez rosyjskich anarchistów, którzy wyemigrowali wcześniej do USA.
Z powodu swej działalności członkowie ACK doświadczali stałych szykan ze strony bolszewickiego rządu. Pomiędzy 1924 i 1925 rokiem organizacja w Rosji została zdelegalizowana i rozbita. Członkowie zostali aresztowani; część zamordowali bolszewicy, a część ze – względu na międzynarodową kampanię protestu – zostaje zwolniona z więzień i deportowana.
Działania ACK w Europie Działacze, którym po zwolnieniu z więzienia udało się wyjechać z Rosji, zorganizowali w Berlinie spotkanie, na którym zreorganizowano ACK. Organizacja kontynuowała swoją działalność w Berlinie przez kilka lat, później przeniosła się kolejno do Holandii i Paryża. Wznowiono działalność ACK w USA, by organizować pomoc dla anarchistów ciągle przebywających w rosyjskich więzieniach. Od 1936 roku kontakty z więźniami zaczęły słabnąć, by wreszcie urwać się zupełnie w roku 1940. Większość, jeśli nie wszyscy, uwięzieni anarchiści zostali zamordowani podczas stalinowskich czystek.
Działalność ACK zmalała w czasie Wielkiego Kryzysu w latach 30. XX wieku.