W 1936 r. wybuchła wojna domowa w Hiszpanii, a trzy lata później II wojna światowa. ACK organizował pomoc zarówno dla uciekających przed frankistowską dyktaturą generała Franco, jak i dla ludzi aresztowanych w związku z działalnością ruchu oporu w całej Europie.
Podczas II wojny światowej W 1939 większość grup w Europie i USA nie była w stanie sprostać zapotrzebowaniu na ich pomoc i ich działania zostały zawieszone. Grupy, które pozostały aktywne, kontynuowały pomoc dla więźniów pod innymi nazwami przez prawie dwie następne dekady. Były to m.in.: Zjednoczony Komitet na Rzecz Obrony Uwięzionych Rewolucjonistów w Rosji, Społeczność Wspierająca Anarchistycznych Więźniów w Rosji, Fundusz Pomocy Międzynarodowego Stowarzyszenia Ludzi Pracujących, Chicagowski Fundusz Pomocy i Fundusz Pomocy im. Aleksandra Berkmana. Wszystkie te organizacje można uznać za grupy kontynuujące pracę ACK.
Anarchiści próbowali zawiązać sojusz z pomocowymi organizacjami socjaldemokratycznymi. Podczas II wojny światowej istniał min. Żydowski Komitet Pracy, zrzeszający Żydów, którzy nie chcieli uciekać przed reżimem narodowo socjalistycznym i opuszczać Europy.