25 stycznia 1831 Jezierski był obecny na sesji Sejmu, gdzie składał relację z wyjazdu do Petersburga. W czasie mowy z sali były pod jego kierunkiem adresowane liczne pogróżki, przekleństwa i groźby. Według relacji posła Walentego Zwierkowskiego, ze strony galerii dla publiczności padło też pod adresem Jezierskiego hasło wyrzucenia go za okno. Jedynie złożenie przez posła Romana Sołtyka pod obrady Sejmu wniosku o detronizację Mikołaja uratowało Jezierskiego przed gniewem tłumu. Pod naciskiem otoczenia Jezierski akt detronizacyjny podpisał. Po tych zdarzeniach Jezierski wycofał się z życia Sejmu, ale już w kwietniu powrócił do jego prac. Podważał wówczas ważność głosowań z okresu swojej nieobecności, argumentując to domniemanym brakiem kworum, oraz detronizację Mikołaja, której formę uznał za niezgodną z prawem. Wywiązała się wówczas ostra dyskusja pomiędzy nim a posłem Janem Ledóchowskim. Według relacji ówczesnej prasy tylko interwencja powszechnie szanowanego marszałka Władysława Tomasza Ostrowskiego pozwoliła uniknąć wyrzucenia posła za okno. W połowie maja Jezierski zrezygnował z udziału w pracach Sejmu.