Tak więc, wyprodukowano w ZSRR w 1942 – 24.504 czołgów i dział samobieżnych, w Niemczech – tylko 6 189, w 1943 – 24.006 (w Niemczech 10,7 tys.), w 1944 – 28.983 (w Niemczech 18 300), w pierwszej połowie 1945 – 15 422 (Niemcy tylko 4,4 tys.).
14 października 1945 Ludowy Komisariat Przemysłu Czołgowego został przemianowany na Ludowy Komisariat Przemysłu Maszyn Transportowych ZSRR (ros. Народный комиссариат транспортного машиностроения СССР). Od 1946 – Ministerstwo Przemysłu Maszyn Transportowych ZSRR (ros. Министерство транспортного машиностроения СССР).
Ludowi Komisarze 1941–1942 – Wiaczesław Małyszew 1942–1943 – Isaak Zalcman 1943–1945 – Wiaczesław Małyszew
Siedziba Siedziba mieściła się przy ul. Riazańskiej (ros. Рязанская ул.) 8а, następnie ewakuowana do Czelabińska.
Zobacz też OKB → biura doświadczalno-projektowe (ros. Опытное конструкторское бюро) Ludowy Komisariat Przemysłu Obronnego ZSRR
Bibliografia Część IV – Танки и САУ, [w:] В. Н. Новиков (red.): Оружие победы 1941-1945 (Broń zwycięstwa), Машиностроение Moskwa 1985 Ю.В. Ильин: Наркоматы оборонной промышленности в годы великой отечественной войны, Вестник МГИМО Москва, nr 2 (41) 2015
Kategoria:Ludowe komisariaty ZSRR Kategoria:Front wschodni (II wojna światowa)