Swoje zobowiązanie wręcza oszołomionej Sylvii i wyjeżdża do Wiednia do korpusu.

Boni, który pilnował pakowania kufrów Sylvii, dowiaduje się, że artystka zostaje w Budapeszcie jako żona Edwina. Wysłuchawszy opowieści o ceremonii zaślubin jest przekonany, że Edwin zażartował sobie z Sylvii, jest bowiem zaręczony z inną. Pokazuje jej otrzymane od Rohnsdorfa zawiadomienie o zaręczynach. Zrozpaczona Sylvia decyduje się na wyjazd do Ameryki.

Akt II Dwa miesiące później stary książę Lippert-Weylersheim zamierza podczas balu oficjalnie ogłosić zaręczyny syna z hrabianką Stasi (duet: Tak jak gołąbeczki dwa, żyć ma z żonką mąż – Machen wir’s den Schwalben nach). Edwin uzyskuje u Stasi zgodę na dwutygodniową zwłokę. Telegrafował wiele razy do Ameryki, dokąd wyjechała Sylvia, i chociaż nie otrzymał od niej żadnej odpowiedzi, ciągle ma jednak nadzieję, że odkryje co wywołało pospieszny wyjazd ukochanej. Na bal przybywa hrabia Boni z „żoną”, w którą na jedną noc przedzierzgnęła się Sylvia. Zakochana w Edwinie, uprosiła Boniego, by zgodził się przez jeden wieczór udawać jej męża. Chce na miejscu ostatecznie przekonać się o prawdziwych uczuciach Edwina. Jako hrabina Kancsianu robi wielkie wrażenie na gościach, oczarowuje też starego księcia.