Schizofrenia Zaburzenie schizoafektywne, najczęściej w połączeniu z antydepresantem (w typie depresyjnym) lub stabilizatorem nastroju (w typie dwubiegunowym) Zaburzenie afektywne dwubiegunowe (mania i epizody mieszane) mogą być leczone zarówno klasycznymi, jak i atypowymi neuroleptykami, choć neuroleptyki atypowe są preferowane ze względu na mniejszy profil działań niepożądanych i niosą mniejsze ryzyko zmiany epizodu maniakalnego w depresyjny. Epizod depresji z objawami psychotycznymi w połączeniu z antydepresantem. Lekooporna (niekoniecznie psychotyczna) depresja jako dodatek do standardowej terapii antydepresantami. Poważna drażliwość u dzieci z zaburzeniem ze spektrum autyzmu.
Rzadsze wskazania obejmują zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zespół stresu pourazowego, zaburzenia osobowości, zespół Tourette'a. Nie są zalecane w leczeniu otępienia, bezsenności i zaburzeń osobowości, jednak mogą być zastosowane, gdy inne terapie nie przynoszą efektów. Możliwe jest ich stosowanie u dzieci, pod warunkiem, że inne sposoby leczenia nie dają rezultatów i dziecko cierpi na zaburzenia psychotyczne.