Prohibicja była ważnym tematem w polityce państwowej i samorządowej od 1840 roku, aż do lat 1930. Jak pokazują liczne studia, była ona silnie uwikłana w podziały religijne i etniczne społeczeństwa amerykańskiegoPaul Kleppner, The Third Electoral System 1853-1892: Parties, Voters, and Political Cultures. (1979) pp 131-39; Paul Kleppner, Continuity and Change in Electoral Politics, 1893-1928. (1987); Ballard Campbell, „Did Democracy Work? Prohibition in Late Nineteenth-century Iowa: a Test Case.” Journal of Interdisciplinary History (1977) 8(1): 87-116; and Eileen McDonagh, „Representative Democracy and State Building in the Progressive Era.” American Political Science Review 1992 86(4): 938-950.. Prohibicji żądał tak zwany „suchy” ruch – przede wszystkim pietystyczne odmiany protestantyzmu, zwłaszcza metodyści, Północna Konwencja Baptystów, Południowa Konwencja Baptystów, prezbiterianie, wyznawcy Kościołów Chrystusowych, Kongregacjonaliści, kwakrzy oraz luteranie. Postrzegali oni saloony jako politycznie skorumpowane, a picie alkoholu jako osobisty grzech. Opozycją byli tak zwani „mokrzy” – głównie protestanci liturgiczni (niemieccy luteranie), członkowie Kościoła Episkopalnego, oraz Kościoła rzymskokatolickiego. Katolicy potępili myśl, jakoby rząd miał określać co jest moralne.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Prohibicja w Stanach Zjednoczonych · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.