Od 1897 pracował w magistracie w Gdańsku. Zajmował się sprawami podatków komunalnych, ubezpieczeń, opieki społecznej oraz problematyką budowy połączeń kolejowych. W 1903 powierzono mu funkcję kamlarza miejskiego w Gdańsku. Odtąd nadzorował rachunki i wypłaty z kasy miejskiej oraz opracowywał budżet miasta. Działał także w Pruskim Prowincjalnym Związku Miast i Radzie Prowincjalnej Prowincji Prusy Zachodnie.
Nadburmistrz Bydgoszczy W kwietniu 1910, jako doświadczony już urzędnik komunalny, zgłosił swoją kandydaturę w organizowanych wyborach burmistrza Bydgoszczy. Stanowisko to wakowało po odejściu burmistrza Alfreda Knoblocha. Rada Miejska na posiedzeniu 14 czerwca 1910 wybrała go I burmistrzem. Uzyskał 31 spośród 35 oddanych głosów. 17 lipca 1910 Królewska Regencja w Bydgoszczy zatwierdziła jego wybór, a 15 sierpnia tego roku oficjalnie objął urzędowanie. 19 października 1911 nadano mu tytuł nadburmistrza miasta, a 27 sierpnia 1913 otrzymał także prawo noszenia złotego łańcucha – urzędowej odznaki burmistrza, przyznawanej jedynie najbardziej zasłużonym wśród nich.