Po wybuchu I wojny światowej w sierpniu 1914 dawały o sobie znać braki kadrowe wśród urzędników wywołane przez mobilizację oraz trudności gospodarcze. Dotkliwe okazały się kłopoty z aprowizacją miasta i związana z nimi konieczność organizacji rozmaitych form pomocy w zaopatrzeniu w podstawowe artykuły żywnościowe.
Mimo różnorodnych ograniczeń, szczególnie w pierwszej połowie jego kadencji zbudowano szereg nowych budynków municypalnych i oświatowych, na przykład Szkołę Przemysłu Artystycznego, budynek Średniej Szkoły dla Chłopców, gmach Szkoły Wojennej przy ulicy Gdańskiej, szkołę powszechną przy ul. Nowodworskiej. Podejmował działania w celu włączenia w granice administracyjne Bydgoszczy podmiejskich gmin, od dawna wyraźnie dążących ku rozwijającemu się ośrodkowi miejskiemu. Jego idea zyskała poparcie rady miejskiej, lecz przedłużały się dyskusje dotyczące zakresu zmian terytorialnych. Ostatecznie Mitzlaff opracował specjalny memoriał w tej sprawie w 1915, który w zmienionej wersji opublikowano w 1919. Gminy podmiejskie włączono do Bydgoszczy dopiero w kwietniu 1920, już po przejęciu miasta przez administrację polską.