Wystąpił także z inicjatywą budowy nowego odcinka linii kolejowej Bydgoszcz–Toruń, omijającej od północy miasto, co miało usunąć problem przejazdu kolejowo-drogowego w ciągu ulicy Gdańskiej. Mitzlaff zainteresował tym projektem Kolej Rzeszy, która skłonna była pokryć koszty wykupu gruntów pod budowę nowej trasy. Projekt ten zrealizowano jednak dopiero po II wojnie światowej.
Przedmiotem jego zainteresowania była także budowa arterii wodnych, ważna ze względu na interesy gospodarcze miasta. Zasiadał w Prowincjalnej Radzie ds. Dróg Wodnych nadzorującej rozwój rzecznych szlaków komunikacyjno-handlowych. Podczas jego kadencji zbudowano w mieście nowy odcinek Kanału Bydgoskiego z dwoma dużymi śluzami: Okole i Czyżkówko, natomiast stary, zadrzewiony odcinek kanału zachowano jako park (planty nad Kanałem Bydgoskim).
Już po objęciu stanowiska nadburmistrza Bydgoszczy, od 3 października 1913, reprezentował miasto w Izbie Panów sejmu pruskiego. Działał także w Prowincjalnym Związku Miast Prowincji Poznańskiej. Na posiedzeniu 30 maja 1911 w Poznaniu wybrano go wiceprzewodniczącym związku. 1 września 1919 został wybrany kierownikiem biura Niemiecko-Pruskiego Związku Miast w Berlinie.